Burn-out? Dat gebeurt mij toch niet.

bestand-26-01-17-00-42-09

Bang, onbegrepen, de grip op mezelf kwijt, paniekaanvallen, hartkloppingen, vergeetachtig, het gevoel dat alles in elkaar stort, prikkelbaar en gevoelig maar ook apathisch, verdoofd en gevoelloos en zo ontzettend moe van alles. Zou het wel een burn-out zijn of is het toch iets ergers? Ik kan toch geen burn-out krijgen, het moet wel iets lichamelijks zijn? Dit zijn een aantal van de dingen waar ik me zorgen over maakte toen ik meer dan 25 jaar geleden een burn-out kreeg.

En ja, dat is allemaal normaal tijdens een burn-out. Ik wilde zo graag een medicijn waarbij het binnen een week over was en ik weer vol gas verder kon. Het goede nieuws is dat het inderdaad ook lichamelijk is, het vervelende nieuws is dat het niet binnen een paar weken over is.

De reden waarom ik mijn persoonlijke verhaal hier opschrijf is omdat ik kan helpen jouw leven weer op de rit te krijgen. Niet alleen omdat ik mezelf ervaringskundige mag noemen en alle verschillende methoden zelf ervaren heb maar ook omdat ik als therapeut inmiddels alle achtergronden van verschillende manieren om uit een burn-out te komen bestudeerd heb.

Niemand is hetzelfde en daarom vind ik een persoonlijke aanpak heel belangrijk want jij bent belangrijk. Meer dan 25 jaar geleden waren er nog geen protocollen voor een burn-out en was een burn-out alleen iets voor Japanse managers van in de 50. Inmiddels weten we gelukkig beter maar toen heb ik heel veel verschillende wegen mogen bewandelen en ontzettend veel onbegrip tegengekomen maar ook veel hulp gekregen. Ik heb hier heel veel van geleerd en dat deel ik graag met je.

Meer dan 25 jaar geleden werkte ik bij een groot bedrijf waar ik vooral gericht was op wat anders kon. Ik was jong, nieuw, nieuwsgierig en totaal niet bewust van enige politieke bolwerken. Wel erg bevlogen en vol passie.

Ik wilde alles wat ik aanpakte vooral goed doen. Thuis was ik nog uren bezig om zaken af te maken of nieuwe ideeën uit te schrijven. Ik nam weinig tijd om goed te eten, daar had ik het te druk voor. Het ging geweldig, ik kreeg de ene na de andere promotie. Mijn relatie raakte in die periode uit.

Hoe hoger ik in de organisatie kwam des te meer kreeg ik te maken met politieke ideeën en beslissingen, beslissingen die effect hadden op de collega’s om mij heen. Ik kon daar niet mee omgaan. Mijn rechtvaardigheidsgevoel en onervarenheid zat mij enorm in de weg. Ik heb altijd geleerd; niet zeuren gewoon hard werken. Dus deed ik dat wat ik geleerd had maar dat was niet de juiste strategie. Ik kreeg geen erkenning voor mijn harde werken waardoor ik nog harder ging werken maar liep steeds vast en op ten duur nam niet het harde werken maar wel de betrokkenheid af.

Ik zag collega’s overspannen raken. Heel vervelend natuurlijk maar dat zou mij niet overkomen. Waarom ik dacht dat dit mij niet zou overkomen weet ik niet meer. Ik voelde me gewoon supersterk en dus bleef ik maar hard werken maar was het nooit goed genoeg. Af en toe begon ik me wat terug te trekken uit zelfbescherming. Het deed pijn.

Ik begon soms te twijfelen aan mezelf, ik raakte prikkelbaar en kortaf en nam weinig tijd meer voor leuke dingen. Als ik wel de tijd nam voor leuke dingen dan voelde ik daar niet zoveel meer bij of ik dacht ondertussen aan wat ik nog moest doen.

Er kwamen ook lichamelijke klachten. Allerlei onschuldige maar hardnekkige ontstekingen die niet overgingen. Allemaal noodsignalen van mijn lichaam waar ik niet naar luisterde want ik moest immers door. Het ‘zou wel weer overgaan’, ik moest gewoon wat meer slapen maar dat ging niet meer zo makkelijk. Ik werd ’s-nachts wakker en kon dan niet meer slapen. Ergens rondom die tijd begonnen ook de paniekaanvallen. Hyperventilatie was het oordeel maar o wat was ik bang voor deze aanvallen waardoor ik er uiteraard prompt weer een kreeg. Ik durfde niet meer goed ergens alleen naartoe, bang om weer zo’n aanval te krijgen. Bang dat het geen hyperventilatie was maar toch iets aan mijn hart.

Omdat ik ook zo moe was, kreeg ik de diagnose ‘overwerkt’. Na 3 weken thuis te hebben gezeten, ging ik weer aan het werk. Die 6 weken van de bedrijfsarts vond ik wat overdreven. Ik voelde me ook zo schuldig naar mijn collega’s en dan al dat werk wat maar bleef liggen. Echt goed ging mijn terugkeer niet. Ik kon mijn aandacht niet meer bij vergaderingen houden zoals daarvoor, ik vergat belangrijke dingen en het ergste vond ik: ik kon opeens dingen niet meer zo goed regelen. Vreselijk vond ik dat, het leek of mijn hoofd niet meer meewerkte, zo was ik niet.

Toch maar weer thuiszitten, nu met de diagnose ‘overspannen’ en voorzichtig werd gezegd dat ik toch echt rustig aan moest doen om geen burn-out te krijgen. Burn-out? Nou, dat vond ik een beetje overdreven en ik vond het ook te makkelijk. Ik had zeker iets lichamelijks en voelde me niet gehoord.

Na 6 weken ging ik weer aan het werk maar het voelde echt niet goed. Ik ging die avond mijn bed in maar werd weer ’s-nachts wakker en kon niet meer slapen. Zo langzamerhand raakte ik steeds meer in paniek omdat ik geheel oververmoeid ook niet meer kon slapen. Die ochtend werd ik na een korte nacht wakker maar kon niet meer bewegen. Alles zat op slot. Ik dacht dat ik iets heel ernstigs had maar de diagnose van de huisarts was een totale burn-out.

Ik ben erg blij met een huisarts die zoveel jaar geleden direct de goede diagnose stelde. Dat was toen zeker geen vanzelfsprekendheid. Ik ben achteraf ook blij met het vervolgtraject dat hij voorstelde, al heeft het zeker een maand geduurd voordat ik kon accepteren dat ik een burn-out had. Dat zou mij immers toch niet kunnen gebeuren?

Achteraf weet ik dat ik jarenlang roofbouw op mijn lichaam en geest heb gepleegd, ik was enorm plichtsgetrouw naar anderen maar vergat al jarenlang mezelf.

In een volgende blog zal ik vertellen wat ik nodig had om te herstellen en te accepteren dat ik een burn-out had.

Zit je in een burn-out traject of is je vertelt dat je hier tegenaan zit en wil je eens praten? Je kunt contact opnemen via afspraak@inspiretobe.nl voor een sessie of meer informatie. Op mijn website staat meer over wat ik doe en kun je lezen dat we samen gaan zoeken naar wat bij jou past. www.inspiretobe.nl

Nieuwsgierig naar het vervolg? Volg mijn facebookpagina.

Hoe hypnotherapie kan helpen om je doelen te bereiken


En? Hoe gaat het met de goede voornemens? Druk bezig met afvallen? Druk aan het sporten? Nog
steeds geen sigaret aangeraakt? Of ziet het ernaar uit dat het weer niet gaat lukken?

Dit is voor iedereen die het moeilijk heeft om zijn goede voornemens vol te houden en voor
iedereen die het moeilijk vindt om zijn doel te bereiken. 

Goede voornemens zijn prachtig en er is
niets mis mee om in januari te starten en daar bewust voor te kiezen maar zorg dat je goed
voorbereid van start kunt gaan om succesvol je doel te kunnen bereiken.  

Je hoort het zo vaak om je heen, van die succesverhalen: “toen ik eenmaal meer ging sporten ging
het afvallen vanzelf”, “toen ik eenmaal mijn laatste sigaret uitmaakte, ging het eigenlijk heel makkelijk”. Heel demotiverend als je zelf alweer de koektrommel hebt leeggegeten en droomt van
repen chocola of stiekem al weer 2 sigaretten hebt gerookt om je vervolgens schuldig te voelen. 

 Te weinig wilskracht, geen doorzettingsvermogen, allemaal dingen waarmee we onszelf steeds een
beetje naar beneden halen. De oorzaak ligt echter vaak niet bij onze wilskracht, stress of  doorzettingsvermogen maar bij ons onbewuste. 

Ons onbewuste heeft namelijk zo zijn eigen agenda
die hij vult met chips, borrelnootjes of sigaretten of foute mannen/vrouwen of steeds maar dat  rapport uitstellen dat je moet afmaken voor je werk.  

Waar ons hoofd heel rationeel kan zijn in waarom we iets wel of niet moeten doen kan ons
onbewuste als een emotioneel kind lopen mokken dat hij dat ijsje niet krijgt. En eh, je verliest het
hoor als je streng bent voor dat kind door hem geen ijsje te geven en hem te negeren. Zodra je thuis
bent bevind je jezelf zonder het te beseffen voor de voorraadkast met je hand in een zak chips.  

Terwijl jij denkt dat je de touwtjes stevig in handen hebt, kunnen we leren uit het boek van
psycholoog Ap Dijksterhuis, het slimme onbewuste, dat ons bewustzijn alleen maar op de hoogte
wordt gehouden van wat er zoal gaande is. Echte invloed heeft het niet.  

Betekent dit dat we er niets aan kunnen doen en eigenlijk geen eigen wil hebben? Nee, gelukkig niet.
En door je onbewuste wat bewuster te maken en erachter te komen wat de motieven zijn kun je in
vele gevallen zelfs een ijzersterke bondgenoot krijgen aan je onbewuste.

Uit bovenstaande begrijp je misschien al dat wat je voorgenomen hebt om te gaan veranderen vaak
erg lastig is zonder dat je eerst naar je onderliggende behoeften en emoties kijkt. Zonder daar wat
mee te doen word je vaak gesaboteerd door je eigen onbewuste. Niks geen kwestie van wilskracht,
stress of doorzettingsvermogen. Schuldig voelen is dus ook echt niet nodig.

Wil je het echt veranderen? Kijk dan eens naar de boodschap die je onbewuste je doorgeeft. Welke
behoefte zit hier. En dat is meestal geen eten of een sigaret of de behoefte TV te kijken  zodat je dat rapport maar niet afkrijgt. 

De volgende keer dat je met die zak chips of reep
chocola in je handen staat vraag jezelf dan eens af of dat werkelijk is wat je nodig hebt of zoek je op dat
moment misschien een vorm van compensatie omdat je eigenlijk steun zoekt voor iets vervelends dat je net gehoord hebt of geborgenheid of troost of een schouderklopje of ben je ontevredenheid over je huidige
situatie.  

Om het daarna te veranderen is soms makkelijker gezegd dan gedaan en ook niets om je schuldig
over te gaan voelen als dat niet meteen lukt.

Door middel van trance/hypnose kun je op een makkelijke manier zelf in contact
komen met jouw eigen onbewuste. Zo kun je vaak op een eenvoudige manier in een paar sessies niet alleen je
werkelijke behoeften opsporen maar ze ook omvormen naar een manier die jou behulpzaam is. 

Kijk op mijn site http://www.inspiretobe.nl of neem contact op via afspraak@inspiretobe.nl voor een sessie
of meer informatie. Je kunt ook kijken op de site van de Nederlandse Beroepsvereniging voor
Hypnotherapeuten voor een erkende hypnotherapeut bij jou in de buurt. http://www.nbvh.nl  

Zorg dat je altijd met een erkende hypnotherapeut in zee gaat.